De culturele geschiedenis van lelijkheid

Lelijkheid is geen eigenschap van lichamen, maar een spiegel van de culturen die haar benoemen. Gretchen Henderson onthult hoe het Japanse wabi-sabi verwelking tot schoonheid verheft, terwijl Victoriaanse freakshows en de Chicago Lelijkheidswetten van 1881 dezelfde kenmerken tot misdaad verklaarden. Van Quinten Massys' Groteske Oude Vrouw tot de monstermarkten van Rome, van Aristoteles' soortenrangorde tot rechter Walter Croppers verzet: dit boek toont dat elke definitie van lelijk meer zegt over de waarnemer dan over het waargenomene.

Je leert:

- Waarom Karl Rosenkranz lelijkheid als autonome toestand definieerde

- Hoe Plato's ladder van Diotima schoonheid hiërarchisch ordent

- Wat MRI-scans onthullen over onze vluchtreactie op kunst