Historia kulturowa brzydoty

Brzydota nie jest przeciwieństwem piękna, lecz odrębnym stanem, który zdradza więcej o kulturze niż o tym, kogo piętnuje. Greta Podgorska w tej książce prowadzi od japońskiego wabi-sabi przez wiktoriańskie pokazy osobliwości i chicagowskie „prawa brzydoty" z 1881 roku po obraz Quintena Massysa Groteskowa Stara Kobieta, zwany „brzydką księżną". Karl Rosenkranz, Arystoteles, Victor Hugo — ich myśl splata się z historią ciał zamykanych w klatkach na rzymskich „targach potworów" i sędziego Waltera Croppera, który zapytał: „Jakie jest kryterium brzydoty?"

Czego się dowiesz:

- Dlaczego dotyk intensyfikuje doświadczenie brzydoty

- Jak „wyobraźnia matczyna" kształtowała XVIII-wieczne lęki

- Czym różni się relacyjność brzydoty od opozycji piękna