Tako rzecze Zaratustra

Friedrich Nietzsche ogłasza wyrok, którego nowoczesność wolałaby nie słyszeć: człowiek nie jest koroną stworzenia, lecz liną rozpiętą nad przepaścią między zwierzęciem a nadczłowiekiem. Zaratustra po dziesięciu latach samotności w górach, w towarzystwie orła i węża, schodzi na targowisko, by spoliczkować moralność stada i wygodnego ostatniego człowieka. Pisane wśród szczytów Alp Szwajcarskich i w ciszy włoskich pensjonatów, okupione migrenami i niemal całkowitą ślepotą, to dzieło prowadzi przez trzy przemiany ducha, wieczny powrót i amor fati, aż do świętego Tak.

Czego się dowiesz:

- Dlaczego wielbłąd musi stać się lwem, a potem dzieckiem

- Jedno pytanie demona, które obnaża życie przeżyte na niby

- Dlaczego dobrzy i sprawiedliwi są największym niebezpieczeństwem człowieka