Genen zijn geen lot

Twintig jaar lang zochten wetenschappers naar het depressiegen. Ze vonden het niet. Wat ze wel vonden, onthult dit boek: genen zijn geen vonnis maar een tekst die per omstandigheid anders wordt gelezen. Van eeneiige tweelingen met identiek DNA maar verschillende levens, via de bijenkorf waar voeding bepaalt of een larve koningin of werkster wordt, tot de epigenetica die pagina's opent en sluit zonder de letters te veranderen. De erfelijkheidsgraad van depressie blijkt ruwweg een derde, een populatiemaat die over jou persoonlijk niets zegt.

Je leert:

- Waarom hoge erfelijkheid niet onveranderlijkheid betekent

- Hoe de aan-uit-laag van epigenetica werkt

- Wat er overbleef van duizenden kandidaat-genonderzoeken