Bezsenność – przyczyna czy skutek depresji?

Przez dekady bezsenność traktowano jako cień depresji, skutek uboczny, który minie sam. Matthew Walker i badania prospektywne z 1989 roku odwróciły tę strzałkę: osoby z problemami ze snem zapadały na depresję dwukrotnie częściej niż pozostałe. Colin A. Espie i Guy Leschziner pokazują, że interwencje skierowane wyłącznie na sen poprawiają nastrój, a u osób po sześćdziesiątce program dotyczący snu zmniejszył ryzyko depresji o połowę. Strzałka jednak nie jest jednokierunkowa: dane genetyczne wspierają oba kierunki.

Czego się dowiesz:

- Dlaczego podział na bezsenność „pierwotną" i „wtórną" zniknął z podręczników

- Jak stopniowa poprawa snu przekłada się na poprawę nastroju

- Czemu mit ośmiu godzin nie znajduje potwierdzenia w społecznościach bez elektryczności