Dlaczego ADHD u kobiet jest rozpoznawane późno?

Sari Solden i Kathleen Nadeau ujawniają mechanizm, który przez dekady ukrywał ADHD u kobiet: kryteria diagnostyczne powstały na podstawie chłopców przeszkadzających w klasie, a dziecko wpatrzone w okno nie trafiło na niczyją listę. Badania z fikcyjnymi dokumentacjami uczniów pokazują, że identyczne zachowanie oceniano jako mniejszy problem, gdy imię było żeńskie. Dane z walijskich rejestrów zdrowotnych potwierdzają: wśród dzieci na jedną dziewczynkę przypada pięciu chłopców, wśród dorosłych proporcja spada do dwóch do jednego.

Dowiesz się:

- Dlaczego „marzycielka" daje niski wynik w skali przesiewowej

- Jak lęk i obniżony nastrój zasłaniają właściwą diagnozę

- Czemu proporcje płci wyrównują się dopiero w dorosłości