Podzielona uwaga nie wraca w 23 minuty

Gloria Mark obala mit dwudziestu trzech minut: ta liczba nie mierzy regeneracji skupienia, lecz czas oczekiwania zadania na biurku. Badania terenowe w biurach ujawniły, że człowiek spędza nad jednym zadaniem średnio jedenaście minut, a ponad połowę przerwań powoduje sobie sam. Prawdziwy rachunek za przerwanie nie pojawia się w zegarku, lecz w napięciu i zmęczeniu na koniec dnia. Zjawisko osadu uwagi wyjaśnia, dlaczego nawet ukończone zadanie może obciążać umysł.

Dowiesz się:

- Dlaczego przerywani pracownicy kończyli zadania szybciej

- Jak poczucie zamknięcia redukuje osad uwagi

- Który moment przerwania kosztuje najwięcej zasobów