ทำไมไม่มีใครช่วยเหลือในฝูงชน?

จอห์น ดาร์ลีย์ และ บิบบ์ ลาตาเน่ พิสูจน์ไว้ตั้งแต่ทศวรรษ 1960 ว่าฝูงชนไม่ได้ทวีคูณความช่วยเหลือ แต่หารมันออก การกระจายความรับผิดชอบทำให้ทุกคนรู้สึกว่าส่วนของตัวเองเล็กเกินจะลุก ขณะที่ความไม่รู้แบบหมู่คณะทำให้ความสงบของคนรอบข้างกลบหลักฐานที่ตาเห็น แต่งานวิจัยกล้องวงจรปิดของริชาร์ด ฟิลพ็อตกลับพลิกเรื่องเล่าเดิม: เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของเหตุการณ์จริงมีคนเข้าช่วย คำถามคือทำไมคนนั้นจะเป็นคุณไม่ได้

สิ่งที่คุณจะได้เรียนรู้:

- วิธีเรียกคนเฉพาะเจาะจงแทนการตะโกนเรียกฝูงชน

- เหตุผลที่โดมิโนตัวแรกสำคัญกว่าฮีโร่

- ขอบเขตระหว่างความกล้าหาญกับสติปัญญา