kitUP Originals
Roy Lewicki, Robert Lount i Beth Polin z Ohio State University udowodnili w badaniu z 755 uczestnikami, że przeprosiny to nie emocja, lecz architektura zdania. Najsilniejszym składnikiem okazało się przyjęcie odpowiedzialności, najsłabszym zaś prośba o przebaczenie, która przenosi ciężar na zranioną osobę. Aaron Lazare w książce „On Apology" stawia kluczowe pytanie: czyją potrzebę zaspokajają te przeprosiny? Gdy odpowiedź brzmi „moją", kształt zdania wymaga przebudowy.
Czego się dowiesz:
- Dlaczego słowo „ale" wymazuje wszystko, co je poprzedza
- Jak odróżnić naruszenie kompetencji od naruszenia charakteru
- Czemu odmowa przeprosin daje poczucie siły
Dołącz do społeczności ponad 37 mln uczących się osób. Wypełnij swój dzień najlepszymi ideami świata.
Zacznij teraz