Dlaczego w projekcie grupowym zawsze pracuje ta sama osoba?

Próżniactwo społeczne to nie wada charakteru, lecz błąd projektowy. W eksperymencie, który wprowadził ten termin do nauki, studenci krzyczący w grupie dawali zaledwie 40 procent mocy pojedynczego głosu, a ci z zawiązanymi oczami ściszali się nawet wtedy, gdy tylko myśleli, że ktoś jest obok. Przegląd 99 badań edukacyjnych pokazuje przepaść: gdy nagroda zależy od indywidualnego wkładu, efekt wynosi +0,32; gdy od wspólnego produktu, spada do +0,07. Ta książka, oparta na pracach J. Richarda Hackmana i Adama Granta, dowodzi, że zmienia się nie człowiek, lecz struktura.

Dowiesz się:

- Dlaczego eksperyment Ringelmanna nie dotyczył lenistwa

- Jak jedno nazwisko w wierszu eliminuje próżniactwo

- Kiedy ocena koleżeńska działa, a kiedy zawodzi